İlk yazım ile bu yazı arasında bayağı bir zaman geçti. Gerçi siz bunu hissetmeyeceksiniz ama ben yine de belirteyim dedim. İlk yazımı sitenin kurulum düşüncesi sırasında yazmıştım, adı bile yoktu sitenin, o kadar önce yani!
Neyse ben aşkta başarılı olamayan ve ilişkileri anlamaya çalışan biri olarak, okuduğum kitaplara (aşk içeriyorsa) seyrettiğim filmlerdeki aşklara bakıyorum. Mükemmeller. Saygı duyulacak aşk değerleri ve fedakârlık içeriyorlar.
Hemen gerçek hayata bakıyorum, sadece kendime değil çevreme de, hiçbirini göremiyorum. O zaman bu hikâyelerin hepsi hayal ürünü. Bunları yaşayan yok (var mı?)
Bence bunlar yaşanabilir. Gerçekten olabilir. Ama bunun için biraz bize birazda erkeklere belli şeyler düşüyor.
Biz ne zaman bu erkekleri bu kadar havaya soktuk bilmiyorum. Çok şımarıklar, nasılsa dolu kadın var diyorlar. Ama onlarda yalnız kalıyorlar, çünkü ne istediklerini unutturduk onlara.
Olay annelerle başlıyor, aman oğlum ne istiyorsa… Hatta istemeseler de önlerine koydular. Sonra onlar bunu hak zannettiler. Ailede anneler kız çocuklarına hizmet etmesi gerektiğini öğretir. Eh bir kez daha erkeklerin ekmeğine yağ sürüldü. Sonra GÜÜM! Üniversitede kızların gözü açıldı, sonra da çalışmaya başlamasıyla karşı çıkmalar daha da gün yüzüne çıktı.
Biz de az değiliz gerçi, fırsat bulursak hemen cadı oluyoruz. Yıllardır kadına yapılan eziyet ve saygısızlık bilinçaltımıza yerleşti. Kendimizi korumamız gerekiyormuşçasına saldırıyoruz. Hak edeni de etmeyeni de aynı kefeye koyuyoruz.
Sonuç ; iki taraf da mutsuz. Galiba bu olay siz biz kavgasından çıkmadığı sürece devam edecek. Önce insan olduğumuzu unutmayalım. Sonra kadın, kadın olduğunu, erkek de erkek olduğunu hatırlasın. Bence bir ilişkide %25’i hallettik, sıra değer verme ve özene geldi. Buna da %25 verelim. Eh, eğlencesiz olur mu, bence de olmaz %20, eh ten uyumu da varsa, tadından doyum olmaz o ilişkide…
%30’u da anlayışa verelim. İşte sana %100 aşk…
Hepsini birden bulmak imkânsız elbette ama bulduklarına ne kadar katlanmak istersiniz işte o size bağlı…
Ben %75’lik bir dilim istiyorum. Daha azıyla yetinemeyeceğimi öğrendim.
Eh malum sonuç…
Yalnızlık. Ama inancımı kaybetmedim, bir gün olacak, bende bu yazdıklarımı uygulayacağım ve bunun karşılığını alacağım (ömrüm vefa ederse).
| < Önceki | Sonraki > |
|---|






